BEN DANİELA.

  Belki bir sabah kalkarız ki sevgilim Dünya yok olmuş. Her şey olabildiğince yeşil Sen ben koşalım diye serili bozkırlar Ve yaşlanmak durmuş. Ertelenen her şey, yarıda kalan, bölünen Ne varsa sonuna varılamayan Hepsini en baştan alacağımız vakit gelmiş. Bir sabah kalkarız ki sevgilim Bakarsın her taraf saflık, duruluk ve birlik Ve ayrılık bizden ilelebet gitmiş. Bizi kollayan şu ecel Başımızda muhafız gibi dikilen ölüm Uzadıkça uzayan şu zaman ve mekan Ve belki göğün karanlığı gitmiş  Yalnız yıldızları kalmış. Demir çekilmiş, silahlar susmuş, kan durulmuş Bir tek esenlik, dirlik ve ikimiz Bir sabah kalkarız ki sevgilim Dünya yok olmuş. -SON-